Lovinghorses

Welcome in lovinghorses blog!

Come and Get me (lovinghorses) video

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

από την ταινία: Silver brumby  

την έχω δει, και σας τη συστήνω...

Ο λύκος και η νεράιδα της λίμνης... (αφιερωμένο)

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

Αφιερωμένο στη νεράιδα (fairelena fairy) και στο Θοδωρή

Ο λύκος και η νεράιδα της λίμνης...

Horse feelings - dance video2 (lovinghorses)

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

Ξέρατε το "Χορεύοντας με τους Λύκους"..

τώρα θα δείτε και το "Χορεύοντας με τα άλογα"... εντυπωσιακό!

Απολαύστε το!

Άθη

Είσαι τόσο όμορφο απόψε... (Lovinghorses)

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι... (lovinghorses)

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Σαν πιάνει δυνατή βροχή (Lovinghorses)

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Together we are one (video-horses) μη το χάσετε!

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

ένα από τα πιο υπέροχα video με άλογο που έχω δει ποτέ μου!

το λάτρεψα! ελπίζω πως θα το λατρέψετε κι εσείς!

δεν είναι υπέροχα πλάσματα;

και πόσο όμορφο να βλέπεις ένα ερωτευμένο ζευγάρι αλόγων να καλπάζει ελεύθερο...

με την καλημέρα μου!

Άθη

Ελευθερία...(lovinghorses)

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

Τοτέμ μου, το άλογο. Ελευθερία στην ψυχή μου.

Beauty's A Pirate (lovinghorses)

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009

O άνθρωπος, το άλογο και το σκυλί - Παραμύθι

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Ένας άνθρωπος, το άλογό του και το σκυλί του περπατούσαν σ ένα δρόμο. Καθώς περνούσαν δίπλα από ένα τεράστιο δέντρο, έπεσε ένας κεραυνός και όλοι έμειναν στον τόπο. Αλλά ο άνθρωπος δεν αντιλήφθηκε ότι είχε πια αφήσει τον κόσμο τούτο και συνέχισε να περπατάει με τα ζώα του. Μερικές φορές οι πεθαμένοι θέλουν χρόνο για να συνειδητοποιήσουν τη νέα τους κατάσταση...

     Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς, ανηφορικός, ο ήλιος έκαιγε και αυτοί είχαν ιδρώσει και διψούσαν πολύ.

     Σε μια στροφή διέκριναν μια μεγαλόπρεπη πύλη, καμωμένη ολόκληρη από μάρμαρο, που οδηγούσε σε μία πλατεία στρωμένη με χρυσάφι, που στο κέντρο της είχε μία πηγή από όπου ανάβλυζε κρυστάλλινο νερό. 

     Ο οδοιπόρος προχώρησε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο:

     "Καλημέρα"

     "Καλημέρα", απάντησε ο φύλακας

     "Ποιος είναι αυτός ο τόσο όμορφος τόπος;"

     "Είναι ο παράδεισος"

     "Ωραία που φτάσαμε στον παράδεισο, διψάμε πολύ"

     "Μπορείτε να μπείτε,κύριε, και να πιείτε όσο θέλετε" και ο φύλακας έδειξε την πηγή

     "Το άλογο και το σκυλί μου διψάνε κι αυτά"

     "Λυπάμαι πολύ" είπε ο φύλακας "Εδώ δεν επιτρέπονται ζώα"

     Ο άνθρωπος στενοχωρήθηκε επειδή διψούσε πολύ, αλλά δεν ήθελε να πιει νερό μόνο αυτός. Ευχαρίστησε το φύλακα και συνέχισε το δρόμο του.

     Αφού περπάτησαν πολλή ώρα στην ανηφόρα, εξαντλημένοι πια, έφτασαν σ ένα μέρος που είχε για είσοδο μια παλιά ξύλινη πύλη που οδηγούσε σ ένα χωματόδρομο πλαισιωμένο από δέντρα.

     Στη σκιά ενός από τα δέντρα καθόταν ένας άνθρωπος μ ένα καπέλο στο κεφάλι, ίσως και να κοιμόταν.

     "Καλημέρα" είπε ο οδοιπόρος.

     Ο άνθρωπος έγνεψε με το κεφάλι

     "Διψάμε πολύ, εγώ το άλογό μου και το σκυλί μου"

     "Έχει μια πηγή σ' εκείνες τις πέτρες" είπε ο άνθρωπος δείχνοντας το σημείο "Πιείτε όσο θέλετε"

     Ο άνθρωπος, το άλογο και το σκυλί πήγαν ως την πηγή και έσβησαν τη δίψα τους. Ο οδοιπόρος γύρισε για να τον ευχαριστήσει.

     "Ελάτε πάλι όποτε θέλετε" απάντησε ο άνθρωπος

     "Αλήθεια, πως λέγεται αυτό το μέρος;"

     "Παράδεισος"

     "Παράδεισος;;" Μα ο φύλακας της μαρμαρένιας πύλης είπε ότι ο παράδεισος ήταν εκεί!"

     "Εκεί δεν είναι ο παράδεισος, είναι η κόλαση"

     Ο οδοιπόρος τα χασε "Πρέπει να τους απαγορεύετε να χρησιμοποιούν το όνομά σας! Αυτό σίγουρα θα προξενεί μεγάλα μπερδέματα!"

     "Καθόλου, αντίθετα μας κάνουν μεγάλη χάρη. Επειδή εκεί μένουν όλοι αυτοί που είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερούς τους φίλους..."

http://www.youtube.com/watch?v=TQ6r1FewDFQ

     Paulo Coelho

Δαμάζεται η ελευθερία;

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

Το άλογο

Το άλογο χτυπώντας το δεξί
μπροστινό του ποδάρι
απάνω στο βρώμικο πάτωμα του σταύλου,
χλιμίντρησε ανυπόμονο,
ενώ από τα μάτια του ξεπηδούσαν
οι πεθυμιές του και τα όνειρα του.
Ο σταύλος το στενοχωρεί.
(Πάντα το στενοχωρεί ο σταύλος).
Το στενοχωρούν τα κλειστά παραθύρια του.
Το στενοχωρεί η χάρβαλη πόρτα του.
Το στενοχωρούν οι υγροί τοίχοι του.
Το στενοχωρεί η ποιότητα του άχυρου, η αμφίβολη.
Το στενοχωρούν οι χαραμάδες
του ταβανιού που στάζουνε
τον ήλιο και τον καθάριο αγέρα, τσιγκούνικα.
Το στενοχωρεί το παλούκι.
Το στενοχωρεί το σκοινί.
Το στενοχωρούν οι βαριές μυρωδιές
του κάτουρου και της κλεισούρας.
Και να σκεφτεί κανείς
ότι το άλογο τούτο
ειν' ένα ζώο περήφανο: Μεγαλόπρεπο.
ΣΑΝ ΤΗ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΕΤΡΟΥ

Διαβάζοντας το ποίημα «Το άλογο»:
Τι μπορεί να σημαίνει πλέον ένα άλογο;
Κατάντησε μια ύπαρξη χωρίς περιεχόμενο,
χρήσιμο μόνο για να τρέχει στον ιππόδρομο
και να χορεύει στο τσίρκο.
Ηταν κάποτε η ομορφιά, η δύναμη,
η περηφάνεια, και «δαμάστηκε»...
«Δαμάστηκε» η ελευθερία.
Δεν είναι ελευθερία αυτό που έχει απομείνει,
είναι απάτη, αυταπάτη.
Η θλιβερή πραγματικότητα αγνοεί τον εαυτό της,
 η ψυχή αγνοεί τη φύση της.
Κάπου όμως είναι κρυμμένη η άφθαρτη μνήμη,
κάπου σιγοκαίει ο πόνος,
κάπου εκεί ανασαίνει ένα όραμα.
Εχει και η αλλοτρίωση όρια!

Ματούλα Πολίτη

AERIKO

Come and Get me!

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2008

Αφιερωμένο, σε όσους είναι ανήσυχα κι ελεύθερα πνεύματα...

Άθη

Nα ποιος θέλω να με πάει νύφη στην εκκλησία...!

Σάββατο, 3 Μαΐου 2008

ΑΜΑΖΟΝΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008

Μάθημα ελευθερίας

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2008

Ατίθαση Ελευθερία

Ποιός ξέρει τι να σκέφτονται...
Καλπάζουν προς την ελευθερία ή απλά την απολαμβάνουν;

Βλέποντάς τα, νιώθεις τη στοργή της φύσης για τα πλάσματά της.
Νιώθεις την ανάγκη του απόγονου να "μάθει" απ' το γονιό, την ευθύνη του γονιού να "δείξει" ένα δρόμο.

Κι αν είναι κάτι που μένει,
είναι η επιθυμία να "ξεφύγουμε" από αυτά που μας αγκιστρώνουν καθημερινά.

Μας παρακολουθεί η μάνα φύση σε κάθε μας ανάσα. Σε κάθε βήμα. Μας καλεί. Μας αγκαλιάζει. Μας φωνάζει να πάμε. Μας παρακαλεί να μην τη πληγώσουμε άλλο. Είναι εκεί, να μας ανταποδώσει.

Αυτό είναι το μάθημά μας, στο θρανίο της φύσης. Μάθημα ζωής. Από "άλογα".

Μάθημα ελευθερίας. Ατίθασης.

ΠΗΓΗ:Aggelos Spyrou-http://aggelosspyrou.blogspot.com/2007/06/blog-post_22.html

Πώς ένα άλογο &ένας σπουργίτης βοηθούν ο ένας τον άλλο(-α-)

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2008

Ήταν χειμώνας, χιόνια σκέπαζαν τα βουνά και τους κάμπους‡ κάτασπρες ήταν οι στέγες των σπιτιών.  Tα σπουργίτια δεν έβρισκαν τροφή και πεινούσαν.  Ένα σπουργίτι πέταξε στο στάβλο ενός αλόγου.  & Mου δίνεις την άδεια να φάω κι εγώ λίγους σπόρους; του λέει. Όλα γύρω τα σκέπασαν τα χιόνια. Δε βρίσκω να φάω και πεινώ το άμοιρο. Aν έβρισκα, δε θα ζητιάνευα.   Tο άλογο αποκρίθηκε με καλοσύνη:  & Έλα κοντά με θάρρος και φάε όσο θέλεις. Eίναι εδώ αρκετό κριθάρι και για μένα και για σένα.  Tο σπουργίτι πλησίασε, κι έτσι έτρωγαν μαζί, σαν αγαπημένοι φίλοι. Aφού χόρτασε, το σπουργίτι είπε:   & Σ' ευχαριστώ, σ' ευχαριστώ πολύ. Mου έκανες μεγάλη χάρη και δε θα τη λησμονήσω.  Kι ενώ πετούσε, έλεγε με το νου του:   & H χάρη θέλει αντίχαρη. Mα τι μπορώ να κάμω, εγώ ο μικρός, στο μεγάλο και δυνατό άλογο;  Πέρασε ο χειμώνας, ήρθε η άνοιξη, κι ύστερα το καλοκαίρι. Πολύ μεγάλη ήταν η ζέστη.  Πλήθος μύγες ήταν στο στάβλο και πείραζαν το άλογο και δεν το άφηναν να ησυχάσει.  Tότε είπε ο σπουργίτης:  & Nά ώρα, να κάμω κι εγώ κάτι στο καλό άλογο.  Πέταξε μέσα στο στάβλο και κατάπινε τις μύγες.  Έτσι χόρταινε, μα και λευτέρωνε το φίλο του από τη μεγάλη ενόχληση. Tο άλογο χλιμίντριζε από ευχαρίστηση, σα να έλεγε στο σπουργίτη:   & Σ' ευχαριστώ, αγαπητό μου σπουργιτάκι.

(από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος πρώτο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975)

Για σενα

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2008

«Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.

 Στο μυαλό είν` ο στόχος, το νου σου, ε;» Κ.Γ.

Στην Αθη. :))

Aερικο

William Shakespeare "Horse..."

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2008

A horse! A horse! My kingdom for a horse!

.°.

William Shakespeare, Richard III...

Γνωστό ε? και μη εξαιρεταίο...

με την καλημέρα μου

Άθη

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΑΒΑΛΑΡΗ

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2008

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΑΒΑΛΑΡΗ

Κόρδοβα.

Μακρινή και μόνη.

Άλογο μαύρο, φεγγάρι μεγάλο

κι ελιές στο δισάκι μου.

Αν και ξέρω τους δρόμους,

ποτέ δεν θα φτάσω στην Κόρδοβα.

Μέσ' απ' τον κάμπο, μέσ' απ' τον αέρα

άλογο μαύρο, φεγγάρι κόκκινο.

Ο θάνατος με κοιτάζει

απ' τους πύργους της Κόρδοβα.

Αχ, τι δρόμος μακρύς!

Αχ, γενναίο άλογό μου!

Αχ, και με περιμένει ο θάνατος,

πριν φτάσω στην Κόρδοβα!

Κόρδοβα.

Μακρινή και μόνη.

μετάφραση: Μόσχος Λαγκουβάρδος

Άθη

Σκοτώνουν τ' άλογα, όταν γεράσουν

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2008

Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής

Είμ' επισκέπτης σ' έναν κόσμο απροσκάλεστος
άπληστος, περίεργος κι αόρατος συνάμα
Μια περιουσία από όνειρα, μια άβυσσος, πολιά ιστορία
Ήρθα με τα δώρα μου αντάμα.

Σ' ένα λιβάδι άσπρα άλογα τη χαίτη τους τινάζουν
Κοίτα και πες μου αν έχεις δει ποτέ σου κάτι
ομορφότερο απ' αυτό
Σ' ένα ρεφρέν των τραγουδιών μου θα τα κλείσω
κι ας καλπάζουν πριν κάποιοι τα προλάβουνε
γιατί σκοτώνουν τ' άλογα, μωρό μου, όταν γεράσουν.

Μήπως θυμάσαι πότε σε πρωτοσυνάντησα
πρώτη ματιά, πρώτο φιλί και πρώτο χάδι
Να μάθεις ήθελες για μένα, δεν απάντησα
μα βρήκες ο,τι είχα κρύψει στα σκοτάδι.

Δε με πειράζει αν δε με κάλεσαν στο πάρτι τους
δεν ήρθα εδώ νια να χαλάσω τη γιορτή τους
θα χαραμίσω δυο ζεϊμπέκικο για πάρτη τους
κι ώρα καλή τους.

Γι' αυτό σου λέω να θυμάσαι τα παιχνίδια σου
τα παιδικά τραγούδια, τις εικόνες, το άρωμα τους
το άσπρο φόρεμα που κέντησε η μάνα σου
και τα χεράκια σου στα χέρια του μπαμπά σου.

ΚΟΙΤΑ
Σ' ένα λιβάδι άσπρα άλογα τη χαίτη τους τινάζουν
Κοίτα και πες μου αν έχεις δει ποτέ σου κάτι
ομορφότερο απ' αυτό
Σ' ένα ρεφρέν των τραγουδιών μου θα τα κλείσω
κι ας καλπάζουν πριν κάποιοι τα προλάβουνε
γιατί σκοτώνουν τ' άλογα, μωρό μου, όταν γεράσουν.

Άθη Λ.

Από το διήγημα «Το Αλογο»

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2008

»... Τα δόντια μου χτυπούν από τα ρίγη. Είμαι σ' ένα ψυγείο κι ύστερα η ζέστη κι η υγρασία φτάνουν στο απροχώρητο. Ακούω τον ξέφρενο καλπασμό και το χλιμίντρισμα του αλόγου που τρέχει κατά μήκος μιας θάλασσας, αγριεμένης και τρομερής. Τα ρίγη διαδέχεται ένας συγκλονιστικός πυρετός, θανατηφόρος σα φωτιά. Κι είναι ο αφρός της μπανιέρας κατακόκκινος σα φλόγες. Κι από τα πυρακτωμένα μου μάτια ξεχύνονται ασταμάτητα δάκρυα στα σκοτεινά. Δάκρυα, δάκρυα. Οχι, όχι για μένα, μα για όλους τους ανθρώπους, όλα τα ζωντανά, που υποφέρουν μέσα σε κλουβιά στα κρατητήρια, σε φυλακές, σε εξορίες, σε ζωολογικούς, σε θηριοτροφεία, σε μια επίγεια κόλαση που μπορεί να γίνει παράδεισος μ' ένα πιάτο πατάτες γιαχνί, σάλτσα, ψωμί, μια μπανιέρα, μια σκάφη, μια βρύση κάτω απόνα ήλιο ελευθερίας, κι ένα άλογο να καλπάζει ξέφρενο, χωρίς καβαλάρη, σε μια παραλία, έτσι σαν εθνόσημο, σα σύμβολο ανυποταγής».

(Από το διήγημα «Το Αλογο» από το βιβλίο της «Ανθρωποι, ζώα και πράγματα», Εκδόσεις «Ιωλκός»).

Άθη

stereogramma αλόγου

Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2008

Θα μου επιτρέψεις Άθη να καταχωρίσω εδώ το Στερεόγραμμα ενός αλόγου που έκανα..

Χρόνια πολλά και καλή μας φώτιση, σήμερα !

Snow fight - ¨ενα καταπληκτικό βιντεάκι με άλογα στο χιόνι!

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2007

απο τα πιο αγαπημένα μου βιντεάκια!

απολαύστε το!

Άθη

Ευχές στα χιόνια

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2007

Χρόνια πολλά και με υγεία να έρθει

η νέα χρονιά

*

Ηλιαχτίδα

Καλά Χριστούγεννα, Άθη μας !

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2007

Horse Dreams (Horse Lover's Artistic Piece)

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2007

Ίσως ένα από τα όνειρα των παιδικών μου χρόνων...

Άθη

Έρχονται Χριστούγεννα

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2007

έρχονται Χριστούγεννα και σιγά σιγά μαζεύουμε τα χριστουγεννιατικά δώρα για φίλους, και γενικά για τα αγαπημένα μας πρόσωπα...

Αυτό το αλογάκι που βλέπετε φορτωμένο, έρχεται από μακριά για να φέρει σε σας Χριστουγεννιάτικα δώρα, γιατί είστε φίλο μου, και για να σας ευχηθεί μαζί με μένα Καλές γιορτές.... το Κλίμα όσο πάει και γίνεται περισσότερο Χριστουγεννιατικο... Ελπίζω να το νοιώθουν όλοι μέσα τους... καλή σας μέρα παιδιά!!!

Άθη

Ο δικός μου λευκός μου άγγελος...

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

Άθη

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ 2

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

Παιχνίδι στο γρασίδι... (αχ πότε θά 'ρθει η Άνοιξη !)

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

Μετά την υπέροχη φωτό της Άθης με το άλογο κα κυλιέται στα χιόνια,... έρχεται η λιακάδα της Άνοιξης..

Με την καλημέρα μου !

Christos P.

Παιχνίδι στο χιόνι... (να'χαμε και λίγο χιόνι, ε?)

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007

Να έχετε μια παιχνιδιάρικη ημέρα...

Άθη

Lovely horse

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2007

Wild Horses song (με την καληνύχτα μου...)

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2007

Αγνή αγάπη

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

Μία αγνή αγάπη έδενε την όμορφη πριγκήπισσα με το άλογο... και πέρασε καιρός μέχρι να ξανασυναντηθούν...

τώρα η υπόσχεση που δώσανε ο ένας στον άλλον ήταν μία και μοναδική.. να μην ξαναχωρίσουνε ποτέ...

καληνύχτα σας...

Άθη Λ

Πολλά ζητάω;;;

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Ένα σπίτι στην εξοχή, με μεγάλη αυλή, να' χω την ησυχία μου, τις κοτούλες μου, το άλογό μου, και.. το αγόρι μου...

Ζητάω πολλά;

Άθη

Horse Reflections!!! Αφιερωμένα σε όλους! Καλημέρα σας!

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2007

Horses Art print

Άθη

killer horse saves baby(video)

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

από Ινδική (?) ταινία... ενδιαφέρουσα φαίνεται αν και δεν βρήκα άλλες σκηνές παρά μόνο αυτή που μου άρεσε πολύ και την μοιράζομαι μαζί σας...

με την καληνύχτα μου..

Άθη

Μερικές φορές αυτό που χρειάζεσαι είναι Ελπίδα...

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

με την καλημέρα μου και τις ευχές μου για μία όμορφη ελπιδοφόρα Κυριακή

Άθη

φίλε μου, στήριγμά μου..

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

Στις επιταγές της φύσης, στον φόβο του άγνωστου.. .. σε σένα θα σκύψω να στηριχτώ πιστέ μου φίλε.. ...

Τρέξτε..

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

Κι ας χιόνισε

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

Παρε με αλογο...

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2007

Απόψε μιλάει η σιωπή,

δεν εχω τιποτα για σενα πια να πω..

αποψε γινεται το χιονι ενοχη

και εκεινον μοναχα θα πνατρευτω..

δεν ειναι η αγαπη μου τραγουδι

δεν ειναι το ονειρο λουλουδι..

σωπασε αν και μισω τη σιωπη..

σωπασε ... δεν εχω αλλη αντοχη..

κομματιασε τα δακτυλιδια των ανεμων.

ο καθρεφης εσπασε για να κοιταχτεις..

ενα μαυρο και ενα ασπρο θα με κουβαλανε..

σε μια γλυκια αβυσο..

σε μια φθηνη γη..

εκεινον για να παντΡευτω..

παρε με αλογο να παμε..

παρε με να παμε να τον βρω..

μες τη γλυκια αβυσσο..

με στη φθηνη γη..

μοναχα εκεινον..

μοναχα εκεινον..

θα παντρευτω...

Ode to the horse (video)

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

the Horse...

A video based on the poem and Ode to a horse written by Ronald Duncan.

About horses and what they have done for us an why we love them so much.

Άθη

The Unicorn Song

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

A long time ago, when the Earth was green
There was more kinds of animals than you've ever seen
They'd run around free while the Earth was being born
And the loveliest of all was the unicorn

There was green alligators and long-necked geese
Some humpty backed camels and some chimpanzees
Some cats and rats and elephants, but sure as you're born
The loveliest of all was the unicorn
The Lord seen some sinning and it gave Him pain
And He says, "Stand back, I'm going to make it rain"
He says, "Hey Noah, I'll tell you what to do
Build me a floating zoo, and take some of those

Green alligators and long-necked geese
Some humpty backed camels and some chimpanzees
Some cats and rats and elephants, but sure as you're born
Don't you forget My unicorns

Old Noah was there to answer the call
He finished up making the ark just as the rain started to fall
He marched the animals two by two
And he called out as they came through
Hey Lord,
I've got green alligators and long-necked geese
Some humpty backed camels and some chimpanzees
Some cats and rats and elephants, but Lord, I'm so forlorn
I just can't find no unicorns"

And Noah looked out through the driving rain
Them unicorns were hiding, playing silly games
Kicking and splashing while the rain was falling
Oh, them silly unicorns

There was green alligators and long-necked geese
Some humpty backed camels and some chimpanzees
Noah cried, "Close the door because the rain is falling
And we just can't wait for no unicorns"

The ark started moving, it drifted with the tide
The unicorns looked up from the rocks and they cried
And the waters came down and sort of floated them away
That's why you never see unicorns to this very day

You'll see green alligators and long-necked geese
Some humpty backed camels and some chimpanzees
Some cats and rats and elephants, but sure as you're born
You're never gonna see no unicorns.

Wild horses in the forest

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2007

Το άσπρο ατίθασο άτι, μόνο κοντά στην αγαπημένη του σύντροφο ηρεμούσε.. τότε, όταν συναντιόταν στο δάσος, η άγρια φύση υποκλινόταν στην μοναδική τους αγάπη...

Άθη

Spirit Stallion Horse - Your Beautiful(video)

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007

Song By James Blunt

Από την ταινία Spirit

με τα φιλιά μου και τις καλησπέρες μου...

Άθη

θα σε προσεχω..

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

θα σε προσεχω εγω μην μου κλαις,

οταν θα γινονται τα παθη ενοχες,

θα σε χω διπλα μου μην με καις..

οταν οι τυψεις θα γινονται προσευχες βουβες..

σωπασε μαρκο μην θυμωνεις..

τις ανασες σου σε λαθη μην ξοδευεις..

ελα μαρκο μην πεισμωνεις..

ειμαι εδω ειμαι εδω..τα δακρυα σου μην μπερδευεις..

Συντροφικό παιχνίδισμα

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

Στης δύσης την καταλλαγή

στης  νύχτας την σαγήνη

στου λυκαυγούς τη χαραγή

στης μέρας της βιασύνη..

περήφανα κι αγέρωχα

τους πόθους σας τιμάτε

και λαχταρώ που υπέροχα

ερωτικά μιλάτε..

Christos P

Kι έγινε ο νους μου αφηνιασμένο άλογο...

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2007

Kι έγινε ο νους μου αφηνιασμένο άλογο κι έτρεξε πέρα από την κόψη του γκρεμού...

Άθη

Α white stallion video (Home Australia-Psychoterien)

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

Άθη

Σε περιμένω...

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2007

Της αρνησιάς το νερό παιδί μου εσύ να μην το πιεις, παρά να πάρεις άσπρο άλογο καβάλα,

και σαν τον μέγα Αλέξανδρο γοργά να ρθεις... Και σε περιμένω...

Πολύ παλιά στα αρχαία χρόνια... (+video)

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

Πολύ παλιά στα αρχαία χρόνια, βόρεια της Μέσης Γης, ζούσε μια υπερύφανη φυλή άγριων αλόγων. Ηταν πολύ γρήγορα, δυνατά, είχαν σοφία και ασυνήθιστη μακροζωία. Οι μύθοι των ανθρώπων που μιλούσαν γι' αυτά, έλεγαν πως οι πρόγονοι αυτής της φυλής είχαν έρθει απο τους αθάνατους και ευλογιμένους τόπους της μακρυνής δύσης και πως τα έφερε στην Μεση Γη ο Bema, το όνομα του Vala Orome στην γλώσσα τους.

Ενα απο αυτά αιχμαλωτίστηκε σε πολύ νεαρή ηλικία απο τον Leod, τον βασιλιά του Rohan. Μεγάλωσε γρήγορα και έγινε ένα δυνατό και πανέμορφο λευκό άλογο, μα όταν ο Leod προσπάθησε να το ιππεύσει, τον πέταξε κάτω και αυτός σκοτώθηκε. Ο Eorl, γιος του Leod, πήρε τότε το άλογο υπο την προστασία του και του έδωσε το όνομα Felarof.

Ο Felarof ήταν ένα απο τα πιο σπουδαία άλογα που έζησαν ποτέ και λένε πως καταλάβαινε την γλώσσα των ανθρώπων. Ανέπτηξε μεγάλη φιλία με τον Eorl και ήταν ο μόνος που επέτρεπε να ανέβει στην πλάτη του. ¨Εζησε στο βασίλειο του Rohan και έγινε πατέρας μιας φυλής αλόγων, σχεδόν τόσο σπουδαίας όσο ήταν ο ίδιος.

Η φυλή αυτή ήταν τα Mearas, ευγενή άλογα που ζούσαν όσο και οι άνθρωποι και είχαν εκπληκτική δύναμη, αντοχή και νοημοσύνη. Επέτρεπαν μόνο στον άρχοντα του Mark και τους γιούς του να τα ιππεύσουν. Αυτή η αρχαία παράδοση έσπασε μόνο όταν ο Gandalf κατάφερε να κερδίσει την φιλία του Ίσκιου, του σπουδαιότερου απο τα Mearas όλων των εποχών και άρχοντα όλων των αλόγων. Και μαζί του κάλπασε στον πόλεμο του δαχτυλιδιού.

Άθη

Καλημέρα γαλάζια σύννεφα..

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

Και τώρα οι δυο μας!!!! Ομολόγα!!!! :ppp

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

Horse family In the forest

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007

με την καληνύχτα μου

Άθη

Deepest Cave

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007

Η φωτογραφία είναι από το National Geographic (Τεύχος Μάιος 2005)

~Μενεξεδιά~

Το άλογο

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007

Το άλογο

Το άλογο χτυπώντας το δεξί
μπροστινό του ποδάρι
απάνω στο βρώμικο πάτωμα του σταύλου,
χλιμίντρησε ανυπόμονο,
ενώ από τα μάτια του ξεπηδούσαν
οι πεθυμιές του και τα όνειρα του.
Ο σταύλος το στενοχωρεί.
(Πάντα το στενοχωρεί ο σταύλος).
Το στενοχωρούν τα κλειστά παραθύρια του.
Το στενοχωρεί η χάρβαλη πόρτα του.
Το στενοχωρούν οι υγροί τοίχοι του.
Το στενοχωρεί η ποιότητα του άχυρου, η αμφίβολη.
Το στενοχωρούν οι χαραμάδες
του ταβανιού που στάζουνε
τον ήλιο και τον καθάριο αγέρα, τσιγκούνικα.
Το στενοχωρεί το παλούκι.
Το στενοχωρεί το σκοινί.
Το στενοχωρούν οι βαριές μυρωδιές
του κάτουρου και της κλεισούρας.
Και να σκεφτεί κανείς
ότι το άλογο τούτο
ειν' ένα ζώο περήφανο: Μεγαλόπρεπο.
ΣΑΝ ΤΗ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Χρήστος Πέτρου «Ο Χαλκιδαίος»

Χειμώνας... και η Σκιά σου με συνοδεύει...

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007

Σε άσπρο μαύρο

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007

Spirit - The wild stallion (video)

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2007

ένα βιντεάκι απο την γνωστή ταινία SPIRIT που πιστεύω θα σας αρέσει

Άθη

Το άλογο και ο Σπουργίτης -α- όπως αφιερωμένο

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2007

"Ο σπουργίτης δεν θα το άφηνε ποτέ μόνο του το άλογο.. θα ήταν οι καλύτεροι φίλοι..."

με την καλημέρα μου και τις ευχές μου για μια όμορφη εβδομάδα

Μου λείψατε.. και στα άλογά μου επίσης!

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2007

Καβάλα στο άλογο της επιστροφής, σας χαρετώ και πάλι!

Άθη

Άτι μου !

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2007

'Ατι μου

γίνε των πόθων των κρυφών μου σκαλοπάτι μου

γίνε χιλιάδων οραμάτων αφορμή,

στα νοητά σου μονοπάτια βάλε με,

γίνε του σύννεφου η αβρόχνωτη ορμή,

και πάρε με.. .

Το μαύρο άτι και ο άνθρωπος

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2007

Διακόπτουμε για να γελάσει λίγο το χειλάκι σας!:Ppp

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2007

Εκεί που καθόταν ο σύζυγος στην πολυθρόνα του και διάβαζε
προσηλωμένος την εφημερίδα του, πηγαίνει η γυναίκα του σιγά-σιγά πίσω του και του
ρίχνει ένα δυνατό χτύπημα με το τηγάνι στο κεφάλι του!
- Ο ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά τρελάθηκες; Τι με χτυπάς;
- Η ΓΥΝΑΙΚΑ: Βρε αχαΐρευτε, τι είναι αυτό το χαρτάκι που βρήκα στην
τσέπη του παντελονιού σου και γραφει ΜΑΡΙΛΟΥ;
- Ο ΑΝΤΡΑΣ: Δεν θυμάσαι πριν από 2 βδομάδες που πήγα στον ιππόδρομο;
ΜΑΡΙΛΟΥ είναι το όνομα του αλόγου που είχα ποντάρει.
-ΓΥΝΑΙΚΑ: Πω-πω, με συγχωρείς, ώρες-ώρες και 'γω δεν καταλαβαίνω πώς
γίνομαι τόσο ζηλιάρα. Ελπίζω να μην σε πόνεσα πολύ.
Μετά από 3 μέρες το ίδιο σκηνικό.
Ο άντρας να διαβάζει αμέριμνος την εφημερίδα του στην πολυθρόνα και
η γυναίκα του ρίχνει μια δυνατή με το τηγάνι στο κεφάλι.
- ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά, τι έπαθες πάλι;
- ΓΥΝΑΙΚΑ: Τηλεφώνησε το ΑΛΟΓΟ σου και σε θέλει!

Άθη

Η τσιγγάνα και το άλογο

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007

μία σαγηνευτική και γήινη τσιγγάνα κατακτά τον Ίκαρο, το λευκό άλογο με την περήφανη θωριά.

απολαύστε την μοναδική τους σχέση...

Άθη

Δεν μπορώ να αλλάξω αυτό που είμαι...

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007

και δεν σκοπεύω να αλλάξω και ποτέ!!!

Άθη

Τρυφερός ασπασμός σ΄ έναν φίλο

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007

Ελευθερία στη φύση

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

μυρίζουν τον καθαρό αέρα και αντικρύζουν ελεύθερα τα αλπικά λιβάδια.

Απολαύστε τα!

Άθη

Άθη

Horse love

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

και ναι.. η αγάπη μεταξύ συντρόφων είναι μοναδική...

καλό σας απόγευμα

Άθη

Love you break me

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

χρυσή ανατολή

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

Εγώ και συ

στις χρυσές ηλιαχτίδες της ανατολής

να πλέξουμε τα όνειρα της μέρας που προβάλει..

Καλή σου μέρα ήλιε !

SAY GOODNIGHT

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

SPIRIT, ΤΟ ΑΓΡΙΟ ΑΛΟΓΟ (moovie)

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Ο καλπασμός της απόλυτης ελευθερίας

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Η απόλυτη ελευθερία που μόνον ο καλπασμός ενός αλόγου

μπορεί να εκφράσει, απαθανατισμένη σε μια φωτογραφία.

Το άλογο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

- Το άλογο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.

Πιο πολύ και από τον σκύλο;

- Βέβαια. Απλώς τον σκύλο έχεις τη δυνατότητα να τον έχεις κοντά. Αλλά το άλογο είναι η περηφάνια του ανθρώπου. Το άλογο οδήγησε τον άνθρωπο στις ανακαλύψεις, στο εμπόριο, στους πολέμους, παντού. Το άλογο ποτέ δεν θα σε χτυπήσει. Μπορεί να κάνει ελιγμό, μπορεί να τραυματιστεί, να πάθει το ίδιο ζημιά, αλλά δεν θα σε πατήσει. Είναι τρομερή η σχέση. Είναι καλό οι γονείς να φέρουν τα παιδιά τους κοντά στα άλογα. Ιππικό όμιλο σίγουρα θα βρείτε κοντά στην περιοχή που ζείτε..

Σε περιμενα... μέσα στην άγρια νύχτα...

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2007

Σε περιμενα... μέσα στην άγρια νύχτα... ελεύθερο, αδάμαστο, αγέρωχο, λευκό μου άτι κι ήρθες μές στη νύχτα... ενστικτωδώς λειτούργησες κι ο καλπασμός σου εμπρός μου σε οδήγησε...

Πάντα συναντιόμασταν εμείς οι δύο... σαν να μην πέρασε μια μέρα... δεν άλλαξε τίποτα...

Πάντα να σε περιμένω, κι εσύ πάντα να έρχεσαι, μες στην άγρια νύχτα...

σε περίμενα... να με πάρεις να φύγουμε... να με οδηγήσεις στην ελευθερία...

Άθη

ΤΟ ΔΙΧΤΥ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ..

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2007

δεν αντεξε..

καλπασε και ξεσπασε μεσα στο περασμα της νιοτης..

το παλεψε..

μα ξαφνιασε τον πολεμο της πολης..

θυμωσε..

και πιαστηκε στο δικτυ του αερα..

αναθυμιασε..

μεσα στο φως της πολιπλοκης μερας..

Οι δύο φίλοι

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2007

Δυο δώρα απ' την καρδιά μου θα σου κάνω

που ξέρω πως πολύ τα αγαπάς

μ' αντάλλαγμα την θλίψη σου να 'γιάνω

σαν δω ένα χαμόγελο να σκας..

Μagical Sunrise

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2007

Ταξίδεψέ με

σε δρόμους αέναους ..

Σε ποτάμια που ξυπνούν

στο πέρασμά σου..

Στο άλικο ηλιοβασίλεμα..

Το πηγάδι των ευχών

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2007

Ο Μύθος έλεγε πως μόνο μία κόρη με την ψυχή αγνή, μπορεί να κάνει μία ευχή.. Μονόκερο να δει...

καλημέρα σας

Άθη

Ένα άλογο που έλεγαν Γκιώνη

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007

Ένα άλογο που έλεγαν Γκιώνη

Μια φορά, υπήρχαν δυο αδέρφια. Ο Αντώνης και ο Γιώργος. Είχαν ένα άλογο που έλεγαν Γκιώνη .

Μια μέρα ο Αντώνης γυρνούσε σπίτι από μια δουλειά με το άλογο. Περπατούσαν δίπλα σε έναν γκρεμό.

Τότε το άλογο στραβοπάτησε και έπεσε μέσα. Ο Αντώνης έτρεξε σπίτι και είπε στο Γιώργο τι συνέβηκε στο άλογο.

Ο Γιώργος θύμωσε πολύ και είπε στον Αντώνη να γυρίσει μόνο αν έχει και το άλογο μαζί του.

Καθώς ο Αντώνης έψαχνε το άλογο, σκόνταψε και έπεσε κι αυτός στο γκρεμό.

Όταν το άκουσε αυτό ο Γιώργος μετάνιωσε που μίλησε έτσι στον αδερφό του και λυπήθηκε πολύ.

Μετά από αρκετά χρόνια, ο Γιώργος πέθανε και μεταμορφώθηκε σε ένα πουλί που το έλεγαν Γκιώνη (σαν το άλογο).

Τις νύχτες έψαχνε για το αδερφό του και τον φώναζε με το τραγούδι του. Δυστυχώς δεν κατάφερε να τον βρει.

Η παράδοση λέει πως όταν ένας Γκιώνης τραγουδάει κάποιος θα πεθάνει!!!

(Ιστορίa από την ελληνική παράδοση, γραμμένη για το μάθημα των Αγγλικών, καθηγήτρια Κάρμεν Μεριτζή)

Ελπίζω να σας 'άρεσε που το διαβάσατε..

Άθη

ααααχ! απόλαυση είσαι! και λίγο πιο πάνω, στο σβέρκο, ναι!

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007

Μες στη βροχή με την ψυχή μου βγαίνω παρέα

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007

Μες στη βροχή με την ψυχή μου βγαίνω παρέα

δίπλα μου εσύ πόσο της μοιάζεις τελευταία

να' χα φτερά πάνω απ' τη θάλασσα να τρέξω

δως μου εσύ μαύρα φτερά να τα φορέσω

πάμε ψηλά πάνω απ' τη θάλασσα πέτα μαζί μου

μαύρος αυτός, μαύρη κι εσύ, πόσο μου μοιάζεις βρε ψυχή μου...

Άθη

ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕ (παραμύθι)

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕ από την γιαγιάκα Άννα
	Μια φορά και έναν καιρό, όταν το φεγγάρι ασήμωνε τον ουρανό, κι έκανε να λάμπουν τα νερά της θάλασσας, τέσσερα κατάλευκα άλογα κατέβαιναν, καλπάζοντας, μια μεγάλη πλαγιά όπου απλωνόταν η φάρμα μέσα στην οποία ζούσαν, κάπου στην μακρινή Αριζόνα. Ανάμεσα στα δύο μεγάλα δέντρα, μια αιώρα κουνιόταν από το ελαφρό, αεράκι. Η Ναντίνα, ένα κατάξανθο κοριτσάκι, περίμενε, κρατώντας στα χέρια της τέσσερους μεγάλους κολλιέδες με πολύχρωμες χάντρες. Στο δυνατό χλιμιντρισμα των αλόγων, χαμογέλασε. Επιτέλους έφτασαν, σιγοψιθύρισε. Εκείνα, φτάνοντας και κουνώντας τις φουντωτές ουρές τους, άνοιξαν τα στόματα τους και έφαγαν με λαιμαργία την ζαχαρίτσα που τα φίλεψε η Ναντίνα και σιωπηλά κατέβασαν το κεφάλι για να τους φορέσει τους κολλιέδες. Μια ελαφριά ποτιστική βροχούλα που είχε αρχίσει νωρίτερα,  αργά και σταθερά ολοένα και δυνάμωνε. Το κορίτσι, γρήγορα γρήγορα οδήγησε τα άλογα στο στάβλο, έκλεισε την πόρτα και τα καληνύχτισε.
Πέρα μακριά στον ορίζοντα, φάνηκαν μέσα από την βροχή μια σειρά από φώτα. -        Έρχεται το βαπόρι. Μου φέρνει τον πατέρα!  Φώναξε δυνατά από χαρά και χωρίς να χάσει καιρό, πήρε μια ομπρέλα κι έτρεξε για την προκυμαία. Η βροχή δυνάμωνε όλο και πιο πολύ μα η Ναντίνα δεν έκανε καμία προσπάθεια να προφυλαχτεί από την δυνατή βροχή. Κοιτούσε με αγωνία τον συνωστισμό του καταστρώματος. Νάτος!! Τον ξεχώρισε μετά από πολλή προσπάθεια. Κι εκείνος όμως μέσα στην λαχτάρα του να συναντήσει την κόρη του, την ξεχώρισε μέσα στο πλήθος που περίμενε στην αποβάθρα. Όταν κατέβηκε από το πλοίο σφιχταγκαλιάστηκαν και πιασμένοι χέρι-χέρι έφτασαν στο ράντσο τους. Η ώρα ήταν ήδη πολύ περασμένη και έπεσαν να κοιμηθούν. Η μέρα ξημέρωσε χαρούμενη σαν την μικρή Ναντίνα και τον κυρ-Μηνά, τον πατέρα της. Στο ράντσο που έμεναν υπήρχαν πολλά άλογα, κι  έτσι η μέρα έφευγε πολύ γρήγορα και όμορφα, ταΐζοντας και ιππεύοντάς τα. Πολλές φορές η Ναντίνα τραβούσε τα χαλινάρια στο μικρότερο άλογο, τον Αετό, και βιαζόταν να φύγει καλπάζοντας στην απέραντη έκταση. Στο βάθος του ράντσου υπήρχε μια λίμνη. Εκεί πότιζε τον Αετό η Ναντίνα και καθόταν ώρες ατελείωτες παίζοντας μελωδικά τραγούδια με μια μικρή σάλπιγγα που της είχε κάνει δώρο ο πατέρας της. Έπαιζε τόσο όμορφα και γλυκά που τα πουλιά σταματούσαν το κελάηδισμα τους και ο Αετός δάκρυζε. -        Το άλογό μου κλαίει; Παραξενευόταν η μικρούλα. Μια μέρα κάνοντας την συνηθισμένη βόλτα στην λίμνη και σαλπίζοντας τα αγαπημένα της τραγούδια γύρισε να δει τον Αετό. Αυτό που αντίκριζαν τα μάτια της δεν το πίστευε! Το άλογο είχε καθίσει δίπλα της και χοντρά δάκρυα κυλούσαν στο πρόσωπό του όπου έπεφταν στην γη. Εκεί που έπεφταν τα δάκρυα φύτρωναν ολόδροσα λουλούδια ανάμεσα σε ολόλευκα μεγάλα βότσαλα. Το μικρό κορίτσι τα έχασε! Πλησίασε τον Αετό, τον χάιδεψε, τον φίλησε και τότε εκείνο με ανθρώπινη φωνή της είπε: -        Να ήξερες, αγαπημένη μου Ναντίνα πόσα χρόνια περίμενα αυτήν την στιγμή. Σε παρακαλώ, κόψε και δώσε μου να φάω αυτά τα λουλούδια και ύστερα πάρε τα βότσαλα και ρίξε τα μέσα στην λίμνη και περίμενε να δεις τι θα γίνει. Η Ναντίνα έκανε ότι της είπε το άλογό της. Και τότε μια μεγάλη λάμψη γέμισε τον ορίζοντα, το άλογο έγινε ένα πανέμορφο βασιλόπουλο. Τα νερά της λίμνης αναταράχτηκαν κι ένα δυνατό βουητό ακούστηκε. Ένα μεγαλοπρεπέστατο παλάτι παρουσιάστηκε στην μέση της λίμνης και στρατιώτες με χρυσοκόκκινες στολές, ασπίδες και σπαθιά να το φρουρούν ολόγυρα. Η Ναντίνα δεν πίστευε αυτό που έβλεπε. Το βασιλόπουλο την αγκάλιασε, την οδήγησε μέσα στο παλάτι, στον βασιλιά πατέρα του και της διηγήθηκε την ιστορία με τα κακά μάγια, την υπομονή της, την αγάπη της και ιδίως την τύχη που είχε ώστε να βρεθεί η σάλπιγγα, που με το μελωδικό σάλπισμά της έκαναν τα δάκρυα να κυλήσουν από τα μάτια του κι έτσι να λυθούν τα μάγια. Ο βασιλιάς συγκινημένος του έδωσε την ευχή του να ανέβει στον θρόνο, και  να κυβερνήσει. Του είπε επίσης με πόση σύνεση, καλοσύνη και αγάπη πρέπει να φερθεί στον λαό της χώρας του, και φυσικά δέχτηκε την Ναντίνα να γίνει η μελλοντική βασίλισσα του θρόνου. Οι γάμοι έγιναν μέσα σε μια λαμπρή τελετή και το ευτυχισμένο ζευγάρι καβάλησε ένα ολόλευκο και τρέχοντας σαν τον άνεμο χάθηκαν στο βάθος του ορίζοντα. Ξαφνικά ένα δυνατό χλιμίντρισμα ξύπνησε την Ναντίνα. -        Θεέ μου! Όνειρο ήταν; Η μικρή τεντώθηκε, σηκώθηκε, ετοιμάστηκε. Μια καινούρια μέρα ξεκινούσε και εκείνη την μέρα είχαν πολύ δουλειά στο ράντσο! Για όσους αρέσουν τα παραμύθια, τα άλογα, και αισθάνονται ακόμα παιδιά... Άθη

Όρθιος και μεγαλοπρεπής Νο2!!!

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

Είστε για μια βόλτα;

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

Στάσου!!! Μύγδαλα!!! .... :ppp

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007

δεν είναι πολύ όμορφη φωτογραφία; και τα δύο αγαπημένα μου ζώα να τρέχουν ελεύθερα μέσα στα χαμομήλια....

Άθη

Φωτογράφε... :ppppppppp

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007

The gipsy girl and her white horse

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007

"She lead her white horse through the feild,

their backs to the sun, from whence they came .... "

ΘΕΑ ΑΠΟ ΑΣΑΝΣΕΡ

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007

αυτοκίνητο ενός ίππου

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2007

Δεν ξέρω αν η μηχανή καίει λάδια, αλλά ο οδηγός σίγουρα χάνει !.. ..

(Christos P)

μην παραλείψετε να δείτε την "ασημένια καλλονή", ακριβώς κάτω "

Come and Get me(Η ασημένια καλλονή)-(video)

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

"The Silver brumby" (Η ασημένια καλλονή)

σας προτείνω την ταινία ανεπιφύλακτα..

όσοι fun των αλόγων, προσέλθετε...

Άθη

Όρθιος και μεγαλοπρεπής!!!

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

Άθη

King of the mountain

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

Κι όμως.. είμαστε κι οι δυο άλογα κούρσας!

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

Άθη

To Λευκό Mustang!

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2007

Πριν αρκετά χρόνια στη Νοτιοδυτική έρημο, όταν άγρια τα άλογα βρηχόταν ελεύθερα
και ο άνθρωπος ήταν ακόμη βοσκός σε γελάδια, υπήρχαν δύο περιοχές με
διαθέσιμο νερό στην μία περιοχή φύτρωνε χορτάρι το Καλοκαίρι και στην
άλλη το Χειμώνα.

Η απόσταση μεταξύ των δύο περιοχών ήταν περίπου 20 μίλια.

Επειδή το χορτάρι όμως που φύτρωνε εκεί δεν ήταν αρκετό και ο δρόμος
για να φτάσεις εκεί δύσβατος, δεν πήγαιναν πολλοί άνθρωποι ούτε
κοπάδια ζώων.

Υπήρχαν μόνο ελάφια, αλεπούδες, κογιότ, λύκοι και φυσικά άλογα.

Αυτά τα άγρια άλογα ήταν πιο δυνατά και σκληρά από τα συνήθη,

Ζούσαν συνεχώς σε επαγρύπνηση.
 
Ήταν σχετικά μικρόσωμα άλογα, λόγω του ότι το γρασίδι ήταν λιγοστό
και μερικές φορές τρέφονταν με φύλλα δέντρων.

Εκεί ζούσε και μία αγέλη αλόγων με αρχηγό έναν λευκό επιβήτορα.

Αυτό το άγριο άλογο ενώ είχε γεννηθεί μαύρο σιγά σιγά το τρίχωμά του
άρχισε να ανοίγει ώσπου μέχρι τα πέντε χρόνια, το σώμα, η ουρά και ή
χαίτη του είχαν γίνει λευκά.

Μερικές βραδιές στην έρημο, όταν είχε φεγγάρι εμφανιζόταν και έμοιαζε
λές σαν γαλάζιος από την αντανάκλαση του φεγγαρόφωτου και την ομορφιά
του!

Ο Λευκός Επιβήτορας είχε υπέροχο βάδισμα, αγέρωχο και ρυθμικό!

Οι φοράδες στην αγέλη (όπως όλα τα άλογα), συνήθως τροχάδιζαν, αλλά ο
επιβήτορας ποτέ!

Ήταν το μοναδικό άλογο που ενώ κάλπαζε φαινόταν σαν να βημάτιζε στητό
και περήφανο!

Μια φορά ένας καομπόι που είχε προσεγγίσει εκείνη τη περιοχή αντίκρυσε
ένα παράξενο θέαμα.

Έμοιαζε σαν άλογο, μύριζε άλογο αλλά είχε δύο κεφάλια!

Από το φόβο του ο καόμποι συγκέντρωσε τις φοράδες του και τις
απομάκρυνε από το πλάσμα.

Καθώς έφευγε πρόσεξε πώς ο λευκός επιβήτορας βηματίζοντας είχε την
ίδια ταχύτητα με  αυτήν που ανέπτυσσαν τα αρσενικά και οι φοράδες
του κοπαδιού του όταν κάλπαζαν!

Αυτό το περιστατικό ήταν η αρχή της δημιουργίας του διάσημου θρύλου
του Λευκού Mustang της Δύσης.

'Αθη

Πώς μπορώ να τους εξηγήσω; Πώς; Με τι λόγια ?

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2007

Aγόρι μου,,,
Με ρώτησαν κάποιοι γιατί κάνω ιππασία.

καταναλώνοντας όλο μου τον χρόνο κοντά σου.
Πώς μπορώ να τους εξηγήσω; Πώς; Με τι λόγια ?

(Περιοδικό " Το ΑΛΟΓΟ.." Απρίλιος 2003)

Άθη

Λες ?. . .

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2007

Αν σου περισσεύουν τα δύο.. .. ..

Τρέχω να μου τα δώσεις !....

(Christos P)

Myriel, Do you remember me?

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2007